Jaargang 2026 Nr. 1
Van de voorzitter
Beste lezers,
Vorig jaar, in ons jubileumjaar, introduceerden wij ons jubileumproject: de realisatie van een centrale keuken in Nagydobrony. Tijdens het werkbezoek in februari van dit jaar is dit project officieel geopend. Vanuit deze locatie worden maaltijden verstrekt aan inwoners van Nagydobrony en vijf omliggende dorpen, via een vorm van Tafeltje-Dekje. Daarnaast biedt het gebouw faciliteiten voor persoonlijke verzorging, waaronder douches en toiletten. Ook is er een ruimte waar mensen elkaar kunnen ontmoeten en samen kunnen eten.
Dit bijzondere project is een initiatief van burgemeester Ference Nagy. In zijn openingsspeech sprak hij zijn waardering uit voor de inzet van Stichting OZO, die zich opnieuw als een betrouwbare partner heeft laten zien. Zoals hij het verwoordde: “Wat Stichting OZO oppakt, wordt ook daadwerkelijk uitgevoerd en voortvarend ter hand genomen.” Deze woorden betekenen veel voor ons als bestuur, maar zeker ook voor u als donateur. Dankzij uw betrokkenheid en steun is dit project mede mogelijk gemaakt. Daarvoor zijn wij u oprecht dankbaar.
Tijdens het werkbezoek werden wij ook geconfronteerd met de moeilijke omstandigheden waarin men momenteel leeft. De steeds agressievere wijze waarop mannen worden gerekruteerd voor het leger zorgt voor grote onrust. Mannelijke medewerkers onder de zestig jaar durven zich nauwelijks nog op straat te begeven. Dit heeft een verlammend effect op het dagelijks leven en op het werk dat gedaan moet worden, ook voor het werk van Stichting OZO. Veel plannen kunnen daardoor helaas niet worden uitgevoerd.
De ontwikkelingen in de wereld roepen indringende vragen op. Handelen leiders in het belang van hun bevolking? Is vrede werkelijk het doel, of spelen macht en eigenbelang een rol? Het blijft moeilijk te bevatten dat hiervoor zoveel mensenlevens op het spel worden gezet. Tegelijkertijd zien wij hoe groot het verlangen naar vrede is. Wij voelen ons verbonden met allen die daarnaar uitzien en bidden met hen mee om vrede.
Wij zijn dankbaar dat ons werk, zowel in Nederland als — en in het bijzonder — in Oekraïne, voortgang mag vinden. Verderop in deze uitgave leest u een deel van het verslag van het recente werkbezoek. Ook geven twee bewoners, via een interview, een inkijkje in hun vaak bewogen leven. In verzorgingshuis Rehoboth mogen zij nu hun laatste jaren doorbrengen in een omgeving van zorg, rust en aandacht.
We hebben kortgeleden het paasfeest gevierd. Wij stonden stil bij de verzoening van God met deze wereld door Jezus Christus. Het is ons verlangen dat deze boodschap van hoop en verzoening ook in ons persoonlijk dagelijks leven zichtbaar mag zijn — in hoe wij met elkaar omgaan en in onze relatie met God. Wij hopen dat u gezegende paasdagen heeft gehad.
Hartelijke groet,
Stichting Onderlinge Zorg Oekraïne
Albert van Holten, voorzitter
Overlijden Jacqueline van Holten
Vrijdag 30 januari jl. overleed Jacqueline de vrouw van onze voorzitter Albert van Holten. Jacqueline was al geruime tijd ziek. Zij heeft met veel moed en geloof haar ziekte gedragen. In de jaren dat haar man betrokken is bij het werk van Stichting OZO heeft zij hem en het werk van de stichting altijd met veel belangstelling ondersteund. Als OZO-bestuur wensen we Albert, de kinderen, de moeder van Jacqueline en verdere familie en vrienden veel sterkte toe bij dit smartelijke verlies.
De hoop en het gebed is dat zij allen troost mogen putten uit de tekst die de familie bovenaan de rouwadvertentie heeft geplaatst:
Komt tot de Vader
Kom zoals je bent
Heel je hart, al je pijn
Is bij Hem bekend
De liefde die Hij geeft
De woorden die Hij spreekt
Daarmee is alles klaar wanneer jij komt
Het bestuur van Stichting OZO
Opening centrale keuken
Tijdens het werkbezoek werd officieel de centrale keuken in Nagydobrony geopend. De burgerlijke gemeente, een zustergemeente uit Hongarije heeft het initiatief voor de bouw van dit gebouw genomen. Vorig jaar werd Stichting OZO gevraagd om een bijdrage te leveren aan de bouw van deze instelling. Het bestuur heeft positief gereageerd en heeft er een jubileumproject van gemaakt. Giften van donateurs en bedrijven aan Stichting OZO, hebben het mogelijk gemaakt dat er voor de inrichting en de afwerking een belangrijke financiële bijdrage kon worden geleverd. Daarnaast zal er ook een jaarlijkse bijdrage aan dit project worden geleverd door Stichting OZO.
In het nieuwe gebouw is een keuken gevestigd, waarin twee keer per week een gratis warme maaltijd wordt bereid voor mensen die dit hard nodig hebben. Er is een flink aantal mensen en gezinnen in Nagydobrony die onder zeer armoedige omstandigheden leven. Zij hebben niet de middelen om dagelijks een gezonde en voedzame maaltijd te bereiden. Om hen te helpen is deze keuken gebouwd.
De mensen die ervoor in aanmerkingen komen kunnen daar twee keer per week hun maaltijd nuttigen. Voor wie niet in staat is om naar dat centrum te komen is er een bezorgdienst, te vergelijken met ons ‘Tafeltje Dekje’. Naast het gebruiken van de maaltijd zijn er ook douches waar de mensen zich kunnen wassen. In het complex is er eveneens ruimte om elkaar te ontmoeten. Dit laatste is in deze moeilijke tijden in Oekraïne waar de eenzaamheid, als gevolg van de oorlog toeneemt, ook een belangrijk punt.
Bij de feestelijke opening werd Stichting OZO door de burgemeester hartelijk dankgezegd voor haar bijdrage. Als dank werd een oorkonde overhandigd aan het bestuur.
De opslagschuur is vol
De opslagschuur is vol, daarom wordt geen gedragen kleding meer aangenomen. Bestuursleden en soms enkele vrijwilligers bezoeken drie keer per jaar Oekraïne. Tijdens deze ‘werkbezoeken’ wordt altijd de OZO-aanhanger achter de bus gekoppeld. Deze aanhanger is iedere keer vol geladen met hulpgoederen.
Vrijwel al deze spullen worden geschonken door instellingen maar ook door ‘meelevers’ uit de achterban. Met deze artikelen die aangeleverd worden is het bestuur heel blij en dankbaar. De ‘aanvoer’ groeit harder dan dat er per werkbezoek meegenomen kan worden. Het gevolg is dat de opslag overvol is. Daarom heeft het bestuur besloten om enkele ‘regels’ in te voeren als het gaat over wat er meegenomen kan worden en waar er behoefte aan is. Hieronder enkele richtlijnen:
Welkom is gebreide kleding -waaronder mutsen en sjaals- voor jong en oud en gebreide dekens. Vanwege praktische omstandigheden kan er geen gedragen kleding meer worden meegenomen. Dit geldt ook voor meubilair, rolstoelen en andere medische hulpmiddelen. Vanwege de ruimte die ze innemen tijdens een transport en in de opslag, moet daarvoor een ‘stop’ worden ingevoerd. Kinderspeelgoed en andere materiaal voor kinderen (zoals pennen, potloden, kleurboeken en ander verwerkingsmateriaal blijft van harte welkom. Aan incontinentiemateriaal blijft eveneens grote behoefte bestaan. Dus dat wordt met alle plezier meegenomen. Dit geldt ook voor medicijnen, mits ze nog vanaf het eerstvolgende werkbezoek de minstens drie maanden houdbaar is. Medische hulpmiddelen, zoals verbandmateriaal, e.d. blijft welkom. Als er getwijfeld wordt, neem dan contact op met één van de bestuursleden.
Adoptieproject
Al enkele jaren heeft Stichting OZO haar adoptieproject. Met dit project is de mogelijkheid geschapen om één of meerdere bewoners van het OZO verzorgingshuis Rehoboth in Nagydobrony te adopteren.
Voor € 25,- per maand kan één van deze bewoners worden geadopteerd. Door middel van onder andere adoptie, wordt Stichting OZO in staat gesteld om de zorg in Rehoboth te continueren. Maar wat misschien nog belangrijker is; via de adoptie kan een persoonlijke band met de geadopteerde worden opgebouwd. Zo kunnen er kaarten of brieven aan de betreffende bewoner worden gestuurd. Er kunnen ook presentjes worden meegegeven met de deelnemers aan één van de werkbezoeken. Regelmatig zoals rond de christelijke feestdagen schrijven de bewoners ook kaartjes terug.
Om een beeld te krijgen welke mensen een thuis vinden in Rehoboth en in welke omstandigheden zij verkeerden, worden regelmatig een aantal verhalen van bewoners in de OC geplaatst. Deze keer twee verhalen van mensen die nog geadopteerd kunnen worden. Wie ook een bewoner wil adopteren kan informatie krijgen via onze website www.stichting-ozo.nl
Uit het leven van Tibor Balla
Tibor Balla werd geboren op 24 februari 1940 in Csongor, als derde kind van protestantse ouders. Hij voltooide de basisschool in zijn geboortedorp. Na zijn schooltijd haalde hij zijn rijbewijs in Munkács. In 1960 ging hij in militaire dienst, waar hij tot 1963 diende. Na zijn militaire dienst werkte hij als vrachtwagenchauffeur op de collectieve boerderij van Csongor.
In 1965 trouwde hij met Ella Hadar. Ze kregen twee kinderen, een zoon en een dochter. Hij ging op 60-jarige leeftijd met pensioen nadat zijn gezondheid achteruitging. Zijn zoon overleed in 2004 aan een ongeneeslijke ziekte. In 2010 verloor hij ook zijn vrouw na een langdurige, ernstige ziekte.
Tibor Balla woonde 14 jaar alleen en vroeg om opname in Rehoboth vanwege de verdere verslechtering van zijn gezondheid. Hij is op 20 maart 2024 in het verzorgingstehuis komen wonen. Hij vertelt erg blij te zijn omdat hij nu, na vele jaren alleen te zijn geweest, weer gezelschap heeft. Want deze man praat heel graag. Hij is dan ook heel tevreden over de omstandigheden en de zorg.
Adoptieproject, van harte aanbevolen!
Uit het leven van Zajacz Olena
Zajacz Olena heet met haar meisjesnaam Csonka Olena, zij is geboren op 14 juni 1933 in het Oekraïense dorp Vilhyvci. Olena heeft de basisschool in haar geboortedorp afgemaakt. Na haar schooltijd is ze is meteen getrouwd, al op 16-jarige leeftijd.
Samen met haar man kregen ze vier kinderen: twee meisjes en twee jongens. Nu heeft ze acht kleinkinderen, twaalf achterkleinkinderen en zes achter-achterkleinkinderen.
Nadat de kinderen de deur uit waren is ze gaan werken op de lokale collectieve boerderij. Tot haar grote verdriet overleed haar man in 1973 aan longkanker. Zij bleef alleen achter met de kinderen. “Godzijdank zijn al mijn kinderen getrouwd”, vertelt Olena. In het voorjaar van 2022 kreeg ze een beroerte en werd ze behandeld in het ziekenhuis van Uzhhorod. Haar zoon stierf op 56-jarige leeftijd aan een hartaanval. “Haar kleinzoon”, zo vertelt ze, “bracht me naar Rehoboth, zodat ik mijn grote verdriet even kon vergeten”.
Zij woont sinds 14 juni 2022 in Rehoboth. “Ik voel me hier erg goed. Ik dacht dat ik zou sterven, maar op 90-jarige leeftijd kan ik zeggen dat ik, dankzij God en de verpleegkundigen en het personeel om me heen, nog steeds leef. Natuurlijk zolang God het wil”. Haar laatste woorden in dit interview hebben diepere betekenis gekregen, want vlak voordat deze OC naar de drukker moest, bereikte ons het bericht van haar overlijden.
Werkbezoek 75
Van 11 tot 20 februari werd Werkbezoek 75 gehouden. Aan dit werkbezoek namen de bestuursleden Herman van Wezel, Michel Koppenaal en Adri van der Laan deel. Zij reisden met de door Installatiebedrijf de Branding uit Ouddorp gesponsorde bus. ‘Brandweermannen’ Nick van der Zwet en Merijn Kooijman reisden per vliegtuig. Hans den Hartog moest vanwege zijn gezondheid de reis afzeggen. Merijn Kooijman uit Middelharnis reisde voor het eerst mee. Hij is geïnteresseerd in alles wat met de brandweer te maken heeft.
Tijdens het werkbezoek werd de gang van zaken op Rehoboth en de boerderij besproken met directeur Jenö Hidi. Ondanks de oorlog die nu al het vierde jaar is ingegaan, mag het werk van Stichting OZO gelukkig nog gewoon doorgang vinden. Maar uit de gesprekken met Jenö bleek dat de gevolgen van deze oorlog steeds meer merkbaar worden. Zo is er regelmatig uitval van elektriciteit en zijn de energiekosten -vooral gas- steeds aan het stijgen.
Een ander gevolg van de oorlog is dat er veel mensen naar het westen zijn vertrokken. In veel dorpen in het werkgebied is veel leegstand. Er zijn straten waar maar enkele huizen zijn die nog bewoond worden. Dit maakt een heel mistroostige indruk. Ook de kerken voelen de gevolgen van deze leegloop. Hier komt nog bij dat er ook mannen opgeroepen worden om naar het front te gaan. Er zijn mannen gesneuveld en verder overheerst de angst dat mannen tussen de 18 en 60 jaar ‘zomaar’ voor het leger op hardhandige wijze ‘geronseld’ kunnen worden. Hierover doen aangrijpende verhalen de ronde. Dat veel mensen vertrokken zijn naar elders heeft ook tot gevolg dat er schaarste is aan personeel en vakmensen voor onderhoud aan bijvoorbeeld Rehoboth.
Het OZO-bestuur is de Heere God heel dankbaar dat het hulpverleningswerk ondanks alles toch door kan gaan. Tijdens het werkbezoek kon gelukkig geconstateerd worden dat het werk ook tot zegen mag zijn.
Bemoedigend was ook het bezoek aan een mevrouw van halverwege de 80 jaar die onder heel armoedige en eenzame omstandigheden moet leven. Zij kan niet zoveel meer, maar zij verzekerde ons voor het werk van Stichting OZO te bidden.
Op de website www.stichting-ozo.nl staat onder de knop ‘volg ons’ een dagelijks verslag van het werkbezoek.
Het volgende bezoek zal D.V. 6 tot en met 15 mei plaatsvinden.
Stand bij ‘KIJK bij de boer’
Op Tweede Paasdag was er ‘KIJK bij de boer’. Veel mensen zijn dan op de been om een bezoekje te brengen aan de verschillende agrarische bedrijven op het eiland. De boerderij van de familie Troost bij Goedereede was dit jaar één van de bedrijven die bezocht kon worden.
Stichting OZO kreeg de gelegenheid om een kraampje in te richten om hun werk onder de aandacht te brengen. Ook was er gelegenheid om aan een verloting mee te doen. De prijzen van de verloting waren enkele manden met verschillende artikelen.
De manden werden verzorgd door Dingenliefde uit Ouddorp. De opbrengst van de verloting was bijna € 300,-. Stichting OZO dankt Miranda van Dingenliefde en de familie Troost voor hun medewerking.
Weeshuis ‘de Barmhartige Samaritaan’
Tijdens het werkbezoek in februari van dit jaar werden de contacten vernieuwd door een bezoek te brengen aan Weeshuis ‘de Barmhartige Samaritaan’. In de beginjaren van het werk van Stichting OZO werd het weeshuis korte tijd als basis voor het werk gebruikt. Deelnemers aan de hulptransporten en werkbezoeken hebben daar regelmatig overnacht. Dit jaar is het dertig jaar geleden dat het weeshuis werd opgericht. Een groot aantal kerken op het eiland hebben daar toen en nu nog een bijdrage aan geleverd.
Het werk is opgezet door de Stichting HOE (Hulp Oost-Europa). Wijlen Piet van Driel was één van de initiatiefnemers, dit in nauwe samenwerking met de grondlegger László Katkó die in 2023 is overleden. In de loop der jaren is het weeshuis enorm uitgegroeid. In het complex worden momenteel 175 kinderen opgevangen. Oorspronkelijk was het alleen voor meisjes bedoeld, maar sinds kort worden er ook jongens opgevangen. Er zijn kinderen van de leeftijd tussen 0 en 18 jaar. Onder hen zijn ook kinderen met een lichamelijke en-of geestelijke handicap. Jurjen en Ruth Knot uit Nederland geven al een aantal jaren leiding aan dit werk.
Zij wonen samen met hun twee dochters op het terrein van het weeshuis. Kinderen worden via de Kinderbescherming in het weeshuis geplaatst. Maar het overgrote deel van de kosten worden gedekt door giften uit Nederland en andere landen. Tijdens het werkbezoek werden er kleren en christelijke boeken overhandigd. Regelmatig worden er ook hulpgoederen ‘geruild’ als dit nodig is.
In juni van dit jaar wordt in zowel Nederland als Oekraïne het dertig jarig bestaan van het weeshuis gevierd. ‘de Barmhartige Samaritaan’ ligt aan de rand van Nagydobrony.
Shoeby
Van Shoeby Mode kreeg Stichting OZO weer een grote hoeveelheid nieuwe kleren. Deze kleren waren restanten na de sale in de verschillende vestigingen begin dit jaar. De winterkleren zijn bij het laatstgehouden werkbezoek meegegaan en de zomerkleren zullen het komende werkbezoek meegaan. Stichting OZO dankt Shoeby Mode voor dit mooie gebaar. |
Nieuwste editie!
