Donderdag 19 en vrijdag 20 februari; Deze ochtend vroeg vertrokken Nick van der Zwet en Merijn Kooijman naar Nederland. Ze werden om half acht uitgezwaaid toen ze werden opgehaald door hun ‘taxi’. Deze vrouw brengt ze naar Budapest waar ze eind van de middag per vliegtuig richting Schiphol hopen te vertrekken.

’s Ochtends werden nog wat afrondende besprekingen gevoerd met Jenö Hidi. Het magazijn en de opslagschuur werden eveneens bekeken, de koffers werden gepakt en startte het rondje afscheid nemen. Na te zijn uitgezwaaid -om ongeveer 12.00 uur- vertrokken de deelnemers aan het werkbezoek met de aanhanger en bus -die ook dit keer weer beschikbaar werd gesteld door firma de Branding uit Ouddorp- richting de grens tussen Chop (Oekraïne) en Záhony (Hongarije). De grenzen werden vrij vlot gepasseerd en de lange reis richting Nederland kon beginnen.

Het eerste deel van de reis door Hongarije verliep nat, maar hoe dichter de grens met Oostenrijk werd genaderd veranderde de regen in sneeuw. Deze sneeuw bleef liggen. Het gevolg was een gladde autoweg die met sneeuwschuivers en pekelstrooiers enigszins begaanbaar werd gehouden. Het werd een gevaarlijke nachtelijke tocht, waarin verschillende ongelukken zijn gebeurd. Na het passeren van de grens met Duitsland werd het weer iets vriendelijker en toen het licht werd kon er even genoten worden van het prachtige sneeuwlandschap. In de buurt van Nederland werd het weer wat druilerig en steeg de temperatuur. Ondanks het oponthoud onderweg kon men toch begin van de middag Middelharnis binnenrijden. Het was gevaarlijk weer, zo bleek vrijdag uit de berichtgeving in de media, in Oostenrijk.

Eenmaal op het eiland kon het werkbezoek worden afgesloten met gebed e n dank aan God voor de bewaring tijdens de reis. Oekraïne werd verlaten met gemengde gevoelens want het is en blijft waarschijnlijk nog wel een tijdje een land dat in oorlog verkeert en veel inwoners leven in spanning. Stichting OZO is blij en dankbaar dat ook via werkbezoeken en andere hulp deze mensen kunnen helpen en bemoedigen. Naast het gebed om vrede is er ook het gebed voor een spoedig einde van deze oorlog.
Het volgende werkbezoek zal D.V. begin mei van dit jaar plaatsvinden.

Woensdag 18 februari; Vandaag de laatste volledige dag in Rehoboth voor de deelnemers van het werkbezoek. Er werd een aantal kleine karweitjes uitgevoerd, zoals reparatie aan de warmtepomp maar ook werden boodschappen gedaan. Tevens werd er nog eens gekeken naar de reparaties er aan Rehoboth moeten worden uitgevoerd. Er is al eens iemand geweest die gekeken heeft of hij de dakkapellen aan de voorkant kan renoveren. Hij kon dit wel, maar het ontbreekt nog aan een steiger van ongeveer 5 meter hoog. Er wordt nu gekeken of deze in Oekraïne kan worden aangeschaft of dat de steiger in Nederland moet worden gekocht. Het onderhoud in en rondom Rehoboth is hard nodig en de noodzakelijke dingen gebeuren wel maar doordat veel vaklieden naar het buitenland of naar het leger zijn vertrokken is het niet zo gemakkelijk om vaklui te aan te trekken. Overigens zijn er in de afgelopen verschillende werkzaamheden verricht door de medewerkers van de farm -vanwege de wintertijd hebben ze meer hiervoor meer tijd- en Jenö Hidi. Daar is het OZO-bestuur natuurlijk heel blij mee.

In de middag werd een bezoek gebracht Soós Zsolt, hij is predikant in het plaatsje Tiszaújfalui. Al enkele jaren zijn er met hem goede contacten. Naast Tiszaújfalui heeft Soós Zsolt is hij ook predikant van een aantal kleine gemeenten in de omgeving. Dit zijn allemaal arme gemeenten, dus ook veel arme mensen. Soós en zijn kerkenraden zijn heel actief in het diaconale werk onder de aan hen toevertrouwde mensen. Twee van zijn diakenen hebben zelfs vrijstelling gekregen voor het leger vanwege hun diaconale werk. De predikant heeft achter de pastorie/verenigingsgebouw een grote pizzaoven gebouwd. Iedere maand worden er pizza’s gebakken en verkocht. De opbrengst komt ten goede aan goede doelen, ook voor doelen buiten de gemeente.

Met ds. Soós Zsolt werden twee hulpverleningsadressen bezocht en één nieuw adres. Het eerste bezoek was bij de man waar al verschillende keren hulp werd geboden. Hij is jaren geleden bedlegerig geraakt na een operatie aan zijn been. Sinds die tijd ligt hij voor een groot deel van de dag op bed. Hij heeft via ds. Soós al een beter bed gekregen ook ontvangt het gezin periodiek een hulpverleningspakket. Verder heeft de kerk ook een bijdrage geleverd in de kosten van medicijnen. Het was de bedoeling dat hij naar Duitsland zou gaan voor een operatie maar dit was allemaal nogal moeilijk te regelen. Nu kan een dergelijke operatie ook in Ungvár plaatsvinden. De operatie kost niets maar de medicijnen moeten wel betaald worden. Het gaat dan om zes operaties. Deze man ziet er erg tegenop. Stichting OZO heeft aangeboden om een bijdrage te leveren in de kosten van de medicijnen. Ook kan de kamer op kosten van Stichting OZO worden opgeknapt. Overigens is de elektrische rolstoel van deze man kapot. Ook hierbij zal gekeken worden of er een bijdrage kan worden geleverd.
Het volgende bezoek was bij een weduwvrouw. Haar huis ziet er keurig uit, ondanks dat ze onder armoedige omstandigheden leeft. Zij tobt met haar gezondheid en gebruikt veel medicijnen. Hier werd ook een voedselpakket afgeleverd.

De volgende weduwvrouw leeft langs de autoweg in een heel armoedig huisje. Zij is 85 jaar en heeft haar zoons en haar man verloren. Haar dochter uit Chop komt regelmatig op bezoek. Ze kan zichzelf nog wel helpen. Ze kookt nog en soms hakt ze haar eigen houtjes nog. Zij beseft dat ze aan het eind van haar leven is en gaf aan eigenlijk wel te willen sterven. Zij leest, zo goed en zo kwaad als het gaat iedere dag nog uit de Bijbel en ze bidt veel. Ze verzekerde ook voor ons te zullen bidden. Zij heeft nog niet eerder een voedselpakket gekregen en was er heel blij mee. Naast het pakket kreeg ze ook een warm gebreide deken. Zij woont heel eenzaam en kan niet meer van huis.
Bij het afscheid nemen van Ds. Soós werden er enkele dozen met gebreide kleren en kleren en nieuwe kleren van Shoeby achtergelaten.

De brandweermensen hadden ’s ochtends een afspraak in Dertsen met Anna, de dochter van wijlen brandweercommandant en dominee Miklos Anna, wil graag een brandweergroep met alleen maar vrouwen. En ze wil graag een gezamenlijke oefening houden met brandweerkorps van Vali. Meteen een datum geprikt zodat zij de formulieren voor het oefenen vast kan aanvragen. Na de afspraken zijn ze rondgeleid door de predikant langs de gedenkplaatsen van Miklos. Tevens ook de brandweerwagens bekeken.

’s Avonds werd weer een heerlijke barbecuemaaltijd gegeten bij Jenö. Bij terugkomst werden er telefonisch nog wat dingen besproken met de andere bestuursleden. En zo kwam deze laatste volledige dag op Rehoboth ten einde.
Nick en Merijn hopen morgenochtend al vroeg met de taxi naar Budapest te gaan.
De afsluitende Volg ons, zal DV zaterdag via deze plaats verschijnen. Graag gebed voor een goede en behouden thuisreis.

Dinsdag 17 februari; ’s Ochtends werd een bezoek gebracht aan het nabij gelegen weeshuis De Barmhartige Samaritaan. Dit complex van gebouwen en woningen is bijna dertig jaar geleden opgericht en is steeds verder uitgebouwd. Momenteel zit het weeshuis nokvol. 175 kinderen worden hier liefdevol opgevangen. Het Nederlandse echtpaar Jurjen en Ruth Knot zijn betrokken bij de dagelijkse leiding van de instelling. Zij wonen met hun kinderen al een aantal jaren in één van de gebouwen van het weeshuis. Vroeger waren er tussen de oprichters van Stichting OZO en het kinderhuis nauwe contacten. In de loop der jaren zijn deze contacten wat verwaterd en daarom was het tijd om weer hernieuwd kennis te maken. Ruth en Jurjen gaven een rondleiding door het prachtige gebouw. Voorheen werden alleen meisjes opgevangen maar sinds kort wonen er ook jongens. Via de Oekraïense kinderbescherming worden de kinderen in het huis geplaatst. Tijdens de rondleiding ontmoetten de deelnemers aan het werkbezoek zowel baby’s als meiden van ongeveer 18 jaar. Ruth en Jurjen vertelden schrijnende verhalen van kinderen die uit huis waren gezet of kinderen die helemaal geen ouders meer hebben (of ouders die afstand van hen hebben gedaan), maar ook een baby die verslaafd aan alcohol ter wereld kwam en in een jaar tijd weer flink is opgeknapt.

Het handhaven van de orde in het dagelijkse leven van ‘De Barmhartige Samaritaan’ vergt natuurlijk van zowel de werkers als de kinderen een goede discipline. En die was duidelijk aanwezig bij het eten maar ook bij het buitenspelen. Ondanks dat er een strakke discipline heerst is de liefde voor de kinderen heel duidelijk aanwezig. Een deel van de kinderen gaat naar school en anderen vooral gehandicapte kinderen blijven in het huis en worden daar geholpen.

Het bezoek aan het weeshuis was een mooie gelegenheid om wat kleren en christelijke lectuur mee te nemen. Zo werden gebreide truitjes en andere kledingstukjes overhandigd die waren gemaakt door een trouwe breister uit de achterban van St. OZO. Het gaat om de oudste inwoner van Achthuizen. Deze mevrouw die halverwege de negentig is, levert regelmatig gebreide kleren aan voor kinderen in Oekraïne. Met Jurjen Knot werd afgesproken dat ze als het nodig is en ze in Rehoboth op voorraad zijn ze daar afgehaald kunnen worden.

In middag werden voor het archief nog wat foto’s gemaakt van de bewoners van Rehoboth en werd er gekeken of er op de boerderij ook een camerasysteem kan worden geïnstalleerd.

Vanuit een christelijke hulpverleningsorganisatie uit Hongarije werd een grote voorraad hulpmiddelen afgeleverd. Dit op initiatief van de plaatselijke kerk. Er was incontinentiemateriaal, beddengoed, handdoeken en persoonlijke verzorgingspakketten, ter waarde van € 1700,-. Natuurlijk werden de goederen met veel dank aanvaard.

Nick en Merijn hebben een bezoek gebracht aan de burgemeester van Bátyú. Er werd gesproken over de nieuwe fabriek met bijbehorende brandweer. De fabriek zal pas deze zomer gereed zijn. Volgend werkbezoek zal er verder op ingegaan worden. Verder bezochten ze een oorlogsmonument en een verzorgingshuis in aanbouw in Velyki Luchky. In de avond was er een ontruimingsoefening in het in de morgen bezochte kinderhuis. Na alarmering ging iedereen naar buiten op één na. Die sliep door alle lawaai heen. De oefening is goed verlopen.

Na de opening van de centrale keuken werden gisteren direct maaltijden rondgebracht. Jenö Hidi heeft hierbij geassisteerd. De mensen die de maaltijd in ontvangst mochten nemen, waren heel blij met dit initiatief.

Het was weer een dag met veel indrukken. Dank aan God dat er gelegenheid is om de naaste op verschillende wijzen te mogen dienen.

Maandag 16 februari; Deze dag weer diverse dingen ondernomen en verschillende indrukken opgedaan. In de ochtend werden de gesprekken vervolgd met Jenö over het reilen en zeilen van verzorgingshuis Rehoboth en de boerderij. Verder werden de laatste meegebrachte goederen een plekje gegeven in het magazijn. Het magazijn is overvol. Maar binnenkort zullen de spullen (medische middelen en kleding) weer goede bestemming krijgen. Zo zijn de medicijnen direct na het uitpakken vorige week vrijdag al door een arts uitgezocht en wat niet gebruikt kan worden in Rehoboth krijgt elders een goede en verantwoorde plaats. Hier heeft de betreffende arts voor gezorgd. Kleding wat niet in de omgeving van Rehoboth via de kerken verspreid kan worden gaat naar een stichting die er voor zorgt dat de kleding terechtkomt bij gezinnen in Kiev of verder richting het oorlogsgebied. De huizen van deze gezinnen zijn getroffen door bombardementen en hebben vrijwel niets meer over. De stichting zorgt ervoor dat zij kleding krijgen. Overigens zullen de gebreide kleding, zoals truien en mutsen verspreid worden in de regio rond Nagydobrony. De vitamine- en sondevoeding zal voor een groot deel ook naar het leger gaan.

Deze maandag stond voor een groot deel in het teken van de feestelijke opening van de centrale keuken in het dorp. Het initiatief voor de bouw van deze keuken is genomen door de gemeente Nagydobrony. Naast de zustergemeente in Hongarije, de Hongaars Gereformeerde Kerk werd ook aan Stichting OZO vorig jaar gevraagd om een bijdrage te leveren. Vanuit stichting OZO is hierop positief gereageerd. Er werd hiervoor een jubileumproject van gemaakt en dit heeft een mooi bedrag opgeleverd voor de bouw van de keuken, die door vrijwilligers is gebouwd. Het resultaat mag er zijn. Twee keer per week kunnen inwoners van Nagydobrony die hiervoor in aanmerking komen, een warme maaltijd komen eten. Als dit nodig is worden ook maaltijden bezorgd. In totaal gaat het over ongeveer 100 maaltijden. Ook is er gelegenheid om te douchen. Tijdens de officiële openingsplechtigheid waren er gebeden, toespraken, koorzang en natuurlijk de dankwoorden aan degenen die het financieel mogelijk hebben gemaakt. Voor Stichting OZO was er een oorkonde die burgemeester Ferenc Nagy aan OZO-bestuurslid Michel Koppenaal overhandigde. Het gebouw heeft de naam Nagydobronyi Szeretetkonyha meegekregen. Dit betekent zoiets als een “Liefdevolle keuken van Nagydobrony”. Na het officiële gedeelte kregen de deelnemers aan het werkbezoek en de andere donateurs voor de keuken een maaltijd aangeboden. Ook was er een etentje voor de vrijwilligers.
Tijdens de openingsbijeenkomst werd de kennismaking met Jurjen Knot vernieuwd. Deze Nederlander werkt en woont met zijn vrouw Ruth en zijn kinderen in kinderhuis De Barmhartige Samaritaan in Nagydobrony. Met hem werd afgesproken dat er morgen aan het huis een bezoek wordt gebracht. Kinderkleren komen goed van pas, zo gaf Jurjen aan en daarom werden er alvast wat dozen uit het magazijn klaargemaakt om morgen naar het weeshuis mee te nemen.

Aan het begin van de avond togen Nick en Merijn naar het Lyceum. In het internaat werd een ontruimingsoefening gehouden. Er werd een ruimte onder rook gezet, deur en raam op een kier open en maar afwachten. De gang stroomde vol met rook en bijna alle kinderen werden naar buiten geloodst. Buiten werd aansluitend een blusoefening gehouden. Er werd een brandje gemaakt en de leerlingen mochten -natuurlijk met grote hilariteit- blussen. Na afloop een evaluatie en werden er tips meegegeven. Het was een geslaagd evenement.

Zondag 15 februari; Deze zondag was ook voor de deelnemers aan het werkbezoek een rustdag. Na het ontbijt werd de kerkdienst van ds. Géza Kacksó in Bátyú bezocht. Ds. Kackso preekte over Jezus als De Goede Herder. Het was niet druk in de kerk. Ongeveer vijftig mensen waren tijdens de dienst aanwezig. Er waren maar weinig mannen in de dienst. Het waren er ongeveer tien, allen oudere mannen. Dit komt omdat veel mannen naar het buitenland zijn vertrokken. Daarnaast leeft er onder mannen de angst dat ze op straat opgepakt zullen worden om in het leger te gaan vechten. Dus voor de veiligheid blijft men binnen. Zowel in als buiten de kerk was het koud. Het leek er op dat er net als in Nederland sneeuw zou gaan vallen, maar sneeuwval bleef uit. Onderweg bleek ook nu weer dat de straten in de dorpen een lege en daardoor mistroostige aanblik gaven. Veel huizen worden niet meer bewoond en dat heeft natuurlijk ook gevolgen voor het straatbeeld. Weer terug in Rehoboth werd bij de koffie genoten van een heerlijke zelfgebakken cake die één van de “volger” had meegegeven.

In de middag maakten sommigen een wandeling door het ook nu weer lege dorp. Vervolgens was het tijd om de bewoners van Rehoboth op te zoeken. Voor iedere bewoner was er geschenk meegebracht, en werd aan hen overhandigd. Het werd in dankbaarheid aanvaard. Ook voor het personeel was er een kleine attentie. Bij de avondmaaltijd werden nog wat foto’s gemaakt. De nasi die daarna werd gegeten, was speciaal voor de deelnemers aan het werkbezoek bereid door het keukenpersoneel van Rehoboth. De avond werd in rust doorgebracht. Zo kon er krachten worden opgedaan voor de drukke week die nog wacht.

Zaterdag 14 februari; Vanochtend zijn we voor het ontbijt begonnen met het sorteren van de meegebrachte goederen. Deze keer was er een grote hoeveelheid kleding. Zelfgebreide truien, mutsen en dassen. Daarnaast een grote hoeveel kleding die ter beschikking was gesteld door Shoeby. Deze kleren waren over van de sale. Ook deze keer was er weer veel medisch materiaal en incontinentiemateriaal. De komende tijd zullen deze goederen hun weg weer vinden naar plaatsen waar ze hard nodig zijn. Dit kan in verzorgingshuis Rehoboth zijn, maar ook bij hulpverleningsadressen, zo bleek later op de dag.
Na het ontbijt werd een bezoek gebracht aan ds. Géza Kacksó en zijn vrouw Dorá. De predikant had deze ochtend een begrafenisdienst. Hij vertelde dat verschillende predikanten in de omgeving momenteel te maken hebben met ziekte. Het gevolg is dat hij en een aantal collega’s het drukker hebben met het vervangen van hen.

Zijn vrouw Dorá, die ook het kinderproject The Shelter leidt, een project waaraan Stichting OZO een maandelijkse bijdrage levert, vertelt over het werk en over de situatie in de regio. Doordat veel mensen de streek bij het uitbreken van de oorlog hebben verlaten, komen steeds meer Oekraïners uit het oosten naar deze Hongaars sprekende regio. Dit wordt door de oorspronkelijke bewoners met lede ogen aangezien. Verder vertelt Dorá over een aantal gezinnen die in grote armoede leven. Met haar worden enkele van deze gezinnen bezocht. Ook worden daar hulpverleningspakketten afgeleverd. Het eerste bezoek was bij een vrouw van 81 jaar. Zij is al ruim dertig jaar weduwe. Deze vriendelijke vrouw heeft in het onderwijs gewerkt. Haar huisje ziet er keurig uit maar zij leeft wel in armoede. Zij heeft in het onderwijs gewerkt. Ze heeft twee zoons gekregen. Eén van de jongens was militair en is overleden. De andere zoon woont in het buitenland. Ze heeft een oogziekte waar weinig aan te doen is. Bij haar werd een pakket achtergelaten dat zij in dankbaarheid ontving.

Het volgende bezoek was bij een familie die eveneens onder armoedige omstandigheden leeft. Een jonge moeder van 22 jaar woont met haar baby van ongeveer een jaar oud bij haar moeder. In het gezin woont ook nog een broer. Deze jonge moeder heeft het heel moeilijk want de vader van het kind heeft het al vroeg af laten weten. Via Dorá werd gezegd dat als er hulp nodig is, ze dit aan moest geven. ‘Toevallig’ was er in de bus een campingbedje dat overhandigd werd. In de zomer kan het kind lekker buiten liggen. Er werden ook wat kleertjes en dekens achtergelaten. Dorá zal er alles aan doen om deze jonge vrouw te ondersteunen.

Enkele maanden geleden heeft Stichting OZO een bijdrage geleverd aan een bijdrage voor de operatie van een kind van The Shelter dat een complexe beenbreuk had. Aan dit gezin werd een kort bezoek gebracht. Ook zij leven onder armoedige omstandigheden. De gezinssamenstelling was niet helemaal duidelijk maar er leven veel kinderen in het kleine huisje. Met Dorá werd ook wat overlegd over haar toekomstplannen met begeleiding van kinderen met een achterstand. Bekeken wordt of Stichting OZO hier ook iets in kan betekenen. Terug in Rehoboth werden nog wat gesprekken gevoerd met Jenö Hidi.

Nick en Merijn zijn vandaag naar de brandweer in Kisgejoc geweest. De geplande oefening kon vanwege ziekte van een aantal brandweermannen niet doorgaan. Er is nog wel even gesleuteld aan een brandweerwagen. Aan de eenheid werden brandweermaterialen overhandigd. ’s Avond werd er pizza gegeten en ’s avonds nog wat ontspannen en wat administratieve zaken afgehandeld. Uit het gesprek met Dorá blijkt ook nu weer dat de gevolgen van de oorlog steeds verder in de samenleving door gaat dringen. Het gebed om vrede blijft daarom nog steeds hard nodig.

Vrijdag 13 februari; De dag begon voor de brandweermensen Nick en Merijn al wat vroeg. Ze moeten vandaag ver rijden en daarom zaten ze wat vroeger aan het ontbijt. De andere deelnemers aan het werkbezoek gebruikten later hun ontbijt. Daarna werd allereerst het ‘buitenpersoneel’ van Stichting OZO begroet. Hierna kregen ze hun werkschoenen uitgereikt. Deze veiligheidsschoenen hebben ze als geschenk gekregen van Stichting OZO. Het bestuur vindt het belangrijk dat het personeel veilig hun werk kunnen doen. Daarom zijn deze veiligheidsschoenen in Nederland aangeschaft.

In en rondom de schuur achter Rehoboth is sinds het vorige werkbezoek veel gebeurd: de in oktober gerooide coniferen zijn opgeruimd en alles ligt gereed om een schutting te zetten tussen het perceel van Rehoboth en dat van de buurman. Verder is er in de schuur een muurtje gebouwd om scheiding te maken tussen de opslag van landbouwproducten en een technische ruimte.

De nieuwe ploeg werd bewonderd die vakkundig door één van de werknemers helemaal zelf is gemaakt. In één van de bijgebouwen is het personeel bezig om het pootgoed van hun schoten te ontdoen, zodat het pootgoed volgende maand de grond in kan in de foliekassen. Er kunnen dan snel heel vroeg aardappelen worden geoogst. De prijs van deze vroege aardappels is dan naar verwachting het hoogst.

In de ochtend werd de aanhanger uitgeladen. Het is altijd weer een wonder hoe veel spullen er in de aanhanger kunnen. Met behulp van de medewerkers van de boerderij werden de spullen naar boven, waar het magazijn is, gebracht. Hierbij kwam de voorlader op de tractor, goed van pas. De komende dagen zullen de meegebrachte goederen worden gesorteerd en opgeslagen. Ze vinden altijd weer hun weg richting de mensen die ze hardst nodig hebben. Vooral in deze tijd komen de gebreide truien, dassen en mutsen goed van pas.

Aan het eind van de ochtend brachten drie mensen uit Holland (Goeree Overflakkee) een bezoek Rehoboth. Zij hadden een week in het kinderhuis De Barmhartige Samaritaan geweest. Op de terugweg naar Nederland, kwamen ze even een kijkje nemen in Rehoboth. Het waren ds. Beekman, predikant in Sommelsdijk en de heren Wittekoek en Wessels. Het was goed om elkaar even te spreken.

’s Middags een bezoek aan de boerderij gebracht. Het lag er allemaal keurig bij. In één van de foliekassen werden de pas gezaaide radijs met water besproeid. Verder zijn in de kassen pootaardappelen gepland en later de tomatenplantjes.

Met Jenö Hidi werd in de middag een aantal items van de werkbezoekpunten besproken. Het blijkt dat alles in en rond Rehoboth en de boerderij heel goed gaat. Wel werpt de oorlog ook in dit uiterst westelijke deel van Oekraïne diep schaduwen. Jonge mannen moeten naar het front, de elektriciteit valt regelmatig uit en dan is daar nog de angst om ‘geronseld’ te worden voor het front. Daar zitten de overgebleven mensen hier niet echt op te wachten.

Vanmiddag wat foto’s en films gemaakt van de bewoners van Rehoboth tijdens de avondmaaltijd. Het is altijd weer een mooi gezicht hoe de bewoners, sommigen zijn heel hulpbehoevend, hier verzorgd worden.

Nick en Merijn vertrokken al vroeg naar Pyiterfolv, ongeveer anderhalf uur rijden van Nagydobrony. Zij hebben eerst een oefening bij de brandweer van die plaats bijgewoond. Het was een oefening van dijkbewaking bij een overstroming van de rivier.

Onder toeziend oog van een schoolklas werd er een brandweeroefening gehouden in een vervallen theater. Hierbij werd de klas ook gedemonstreerd hoe een reanimatie in zijn werk gaat. De kinderen mochten het ook zelf doen. Is er nog een gesprek met de burgemeester geweest. Op de terugweg zijn ze nog op bezoek geweest bij de brandweer van Vylok waar ze een rondleiding kregen.

Voor het avondeten hebben de deelnemers aan het werkbezoek zelf patat gebakken in de schuur. In de avond zijn er nog wat administratieve karweitjes gedaan en kwam er een einde aan een wel bestede dag. Dankbaar dat de Heere God Stichting OZO in de gelegenheid stelt om op verschillende terreinen hulp te bieden op de plaatsen waar dit hard nodig is.

Woensdag 11 en donderdag 12 februari; Maandagavond werden de laatste spullen in de bus geladen. Daarna werd een deel uit Psalm 91 gelezen en werd gebeden voor een goed werkbezoek. Woensdag startte werkbezoek nr. 75. Merijn Kooijman uit Middelharnis ging als brandweer geïnteresseerde voor het eerst mee. Hij reisde samen per vliegtuig met Nick van der Zwet vanaf Schiphol. Hans den Hartog moest vanwege ziekte de reis annuleren Zij arriveerden eind van de woensdagmiddag in Verzorgingshuis Rehoboth in Nagydobrony.
De bus -ook deze keer weer gesponsord door fa. de Branding uit Ouddorp- met OZO-aanhanger vertrok vanuit Middelharnis om ongeveer kwart voor vier ’s middags. Deelnemers zijn Herman van Wezel, Michel Koppenaal en Adri van der Laan. Na door familie en andere bestuursleden te zijn uitgezwaaid werd koers richting Oekraïne gezet.

Ondanks dat er wat oponthoud was onderweg door files en ongelukken, was de reis toch voorspoedig verlopen. Om ongeveer 17.00 uur arriveerde de groep in Rehoboth. Nick en Merijn zorgden voor het welkom en al vlug kon de directeur van Stichting OZO in Oekraïne, Jenö Hidi, worden begroet. Even bijpraten en vervolgens aan de maaltijd die door het personeel van Rehoboth was verzorgd. Nick en Merijn hebben vandaag op bezoek geweest bij de brandweereenheden van Chop en Nagydobrony. Ze hebben afspraken voor de komende dagen gemaakt. Ook werden er afspraken gemaakt voor oefeningen in het lyceum en in het kindertehuis de Barmhartige Samaritaan. In de avond werd, zoals u kunt lezen, de eerste ‘volg ons’ geschreven en werd redelijk vroeg het bed opgezocht na twee vermoeiende dagen. Er wacht de komende dagen nog een flink aantal karweien waarvan u via deze ‘volg ons’ dagelijks op de hoogte wordt gehouden.